Ibinuka ng Ina ang mga Hita para sa Anak, Kuwentong Insesto | Salty Vixen

Parehong adulto si Carding, beynte-sais, at si Aling Puring, kuwarenta’y sais. Kathang-isip lamang ito.

Umuwi si Carding nang malalim na ang gabi. Alas-diyes na nang tumigil ang traysikel sa tapat ng bakod. Amoy ulan at basang lupa ang barangay. Patay ang ilaw sa sala. Bukás lang ang bintana ng silid ni Aling Puring, at mula roon ay tumatagas ang dilaw na ilaw ng lampara. Apat na buwan siyang hindi nakauwi. Sa Maynila siya nagtatrabaho, sa isang bodega sa Valenzuela, at tuwing Linggo lang siya nakakatawag. Sa video, palaging naka-daster ang ina, palaging may kape sa mesa, palaging nagtatanong kung kumain na siya. Ngayon, habang binubuksan niya ang gate, nanginginig ang kamay niya hindi dahil sa lamig.

Pumasok siya nang hindi kumakatok. Amoy sabon, losyon, at bagong laba ang bahay. Nasa sahig ang tsinelas ng ina. Sa kusina, may takip na kanin at isang platong pritong isda. Hindi siya kumain. Tinawag niya ang ina.

“Inay?”

“Dito, anak,” sagot ni Aling Puring mula sa silid. Malamig ang boses, pero may init sa ilalim. “Maghubad ka ng basang damit. May tuwalya sa banyo.”

Pumasok si Carding. Nakaupo si Aling Puring sa gilid ng kama, manipis na kamison ang suot, puti, medyo kupas sa labahan. Basa ang buhok, suklay pa lang. Hindi siya tumingin agad. Tinupi niya ang kumot. Nang tumaas ang mukha niya, tumigil si Carding sa pintuan. Apat na buwan. Sa ilaw ng lampara, hindi mukhang kuwarenta’y sais si Aling Puring. Mabigat ang suso sa ilalim ng kamison. Kita ang maitim na utong. Makinis ang hita. May kulubot sa gilid ng mata, oo, pero ang bibig niya ay basa pa sa losyon.

“Bakit ganyan ang tingin n’yo?” tanong ni Carding. Pilit ang ngiti.

“Namiss kita,” sabi ni Aling Puring. Tumayo siya. Yumakap. Mainit ang dibdib niya sa dibdib ng anak. Amoy gatas at sabon ang leeg. “Ang tagal mong wala. Payat ka. Hindi ka kumakain roon.”

Hindi agad bumitaw si Carding. Naramdaman niyang tumigas siya sa salawal. Idinikit niya ang balakang palayo, nahiya. Umatras siya.

“Inay, magbibihis lang ako.”

Hinawakan ni Aling Puring ang pulsuhan niya. Mahigpit. “Huwag ka nang mahiya. Nararamdaman ko. Kanina pa, nang yakapin kita. Matigas ka.”

Nanigas si Carding. “Inay, huwag n’yong sabihin ’yan.”

“Bakit? Dahil ina mo ako?” Umupo ulit si Aling Puring. Hinawi niya ang kamison hanggang baywang. Walang bra. Malalaki ang suso, mabigat, may mahinang ugat sa ilalim, maitim ang bilog ng utong. “Tingnan mo ako. Hindi ka na bata. Hindi na rin ako bata. Patay na ang tatay mo nang tatlong taon. Wala nang ibang lalaking pumapasok sa bahay na ito. Ako lang. Ikaw lang, kapag umuuwi ka.”

“Inay…”

“Halika.” Ibinuka niya ang mga hita. Walang panty. Madilim ang balahibo, hindi masyadong makapal, at sa gitna ay basa na ang biyak. Kumikislap sa ilaw. “Gusto kong ikalat ang mga binti ko para sa’yo. Kung ayaw mo, lumabas ka at matulog sa sala. Kung gusto mo, lumuhod ka rito at tikman mo ang nanay mo.”

Sandali lang ang katahimikan. Rinig ang ulan sa yero. Lumuhod si Carding sa pagitan ng mga hita. Mainit ang balat ni Aling Puring nang hawakan niya ang mga tuhod. Ibinuka niya pa. Naamoy niya ang puke, maalat, matamis, amoy babaeng matagal nang hindi nahahawakan.

“Dila mo,” bulong ni Aling Puring. Hawak niya ang buhok ng anak.

Dinilaan ni Carding ang biyak mula sa butas pataas sa tinggil. Napaigtad ang ina. Isinubsob niya ang mukha. Dinilaan niya nang paulit-ulit, mabagal, pagkatapos ay sinipsip ang tinggil. Ipinasok niya ang dila sa loob. Basa na ang baba niya, basa ang ilong. Hinila ni Aling Puring ang buhok niya palapit.

“Anak… ganyan… huwag kang titigil.”

Ipinasok ni Carding ang dalawang daliri. Mahigpit ang loob, mainit, kumakapit. Kinurbada niya ang daliri habang sinisipsip ang tinggil. Umungol si Aling Puring nang malakas, hindi na pigil. Nanginig ang mga hita. Kinapit niya ang kumot. Nilabasan siya sa mukha ng anak, mainit, marami, tumulo sa baba ni Carding.

Hindi siya pinaalis. Hinila niya ang anak pahiga sa kama. Hinubad niya ang basang t-shirt, ang salawal. Tumambad ang titi ni Carding, matigas, makapal, tumutulo ang tuktok. Hinawakan ito ni Aling Puring. Tiningnan. Dinuraan.

“Akin ito ngayon,” sabi niya. Ikiniskis niya ang tuktok sa basang biyak, pataas-pababa sa tinggil, hindi pa ipinapasok. “Gusto mong panoorin akong magbuka?”

Tumango si Carding. Hindi siya makapagsalita.

Ibinuka ni Aling Puring nang husto ang mga hita, halos dumikit ang tuhod sa kama. Hinawakan niya ang sariling pisngi at ibinuka ang puke gamit ang dalawang daliri. Kita ang pulang loob, kumikislap, kumikibot.

“Pasok mo. Dahan-dahan. Matagal na akong walang laman.”

Idiniin ni Carding ang tuktok. Mahigpit. Pumasok ang ulo. Napamura siya. Napaigtad si Aling Puring, pero hindi siya nagtulak palayo. Hinila niya ang balakang ng anak.

“Lahat. Ibaba mo lahat.”

Ibinaon ni Carding hanggang dulo. Naramdaman niya ang sariling bayag sa puwet ng ina. Mainit. Masikip sa loob kahit basa. Nagsimula siyang umulos, mabagal, buong haba, palabas halos hanggang tuktok, pasok ulit hanggang dulo. Tunog ng basang kantutan ang puno ng silid. Plok. Plok. Plok. Ungol ni Aling Puring sa bawat bayo, mahaba, basag.

“Kantutin mo ang nanay mo,” bulong niya sa tainga ng anak. “Akin ka. Sa loob ka lang. Huwag kang lalabas.”

Hinawakan ni Carding ang mga suso. Sinipsip ang utong habang binabayo. Kinagat niya nang marahan. Nanginig ulit si Aling Puring. Pumisil ang puke sa titi niya. Nilabasan ang ina, mahigpit, paulit-ulit ang kibot. Hindi nakatiis si Carding. Ibinaon niya nang malalim, inipit ang balakang, at nilabasan sa loob. Mainit. Marami. Paulit-ulit ang putok. Naramdaman ni Aling Puring ang bawat tibok.

Nanghina sila, magkadikit. Tumulo ang tamod palabas, pababa sa puwet ng ina, sa kumot. Hinihingal si Carding sa leeg niya.

“Huwag ka pang aalis,” sabi ni Aling Puring, nakangiti, hita pa ring nakabuka. “May buong gabi pa tayo. Apat na buwan kitang hinintay.”

Pinahiga niya si Carding. Umibabaw siya. Hawak niya ang titi, medyo lambot na, at ikiniskis sa sariling tamod hanggang tumigas ulit. Ibinuka niya ang mga hita sa magkabilang gilid ng anak at ibinaba ang sarili. Nilunok ng puke ang titi, dahan-dahan, hanggang umupo siya nang buo. Umulos siya, mabagal muna, tapos mas mabilis. Umuugoy ang suso. Nanonood si Carding sa pagkakalat ng mga hita, sa basang balahibo na dumidikit sa tiyan niya, sa tamod na bumubula sa labi ng puke.

“Tingnan mo,” sabi ni Aling Puring. “Tingnan mong kumakain sa’yo ang nanay mo.”

Hinawakan ni Carding ang baywang niya. Itinaas niya ang balakang para salubungin. Mas malalim. Napasigaw si Aling Puring, hindi sa sakit. Yumuko siya at hinalikan ang anak, mahaba, may laway. Nilabasan ulit siya habang nakasakay, nanginig, kinagat ang labi ni Carding. Ilang ulos pa at nilabasan ulit si Carding sa loob, pangalawang putok, mas kaunti pero mainit pa rin.

Hindi sila naghiwalay agad. Nakahiga si Aling Puring sa dibdib ng anak, titi pa ring nasa loob, hita nakabuka sa magkabilang gilid. Hinahaplos ni Carding ang buhok niya. Sa labas, tumitigil na ang ulan.

“Bukas,” sabi ni Aling Puring, inaantok, “uulitin natin sa umaga. Gusto kong magising na nakabuka ako para sa’yo.”

Nakatulog silang magkadikit. Ang kamison ay nasa sahig. Ang mga hita ni Aling Puring ay nakapatong sa anak, at sa pagitan nila ay tumutulo pa ang pinaghalong tamod at basa ng ina.